[Smart Choice ]  [article] จุดเริ่มต้นของ เพจคุณคะ นะคะ ไม่ต้องมีไม้เอกค่ะ

 
 
 
 
       ผู้คนมากมายต่างไม่ค่อยให้ความสำคัญกับคำศัพท์ภาษาไทยกันมากเท่าไหร่นัก ต่างคิดกันไปเองว่า โลกเปลี่ยนสังคมเปลี่ยนการดำเนินชีวิตเปลี่ยนก็ไม่แปลกที่การเขียนคำต่าง ๆ ของภาษาไทยมันจะเปลี่ยนไป ถ้าคุณคิดอย่างนั้นอยู่ละก็ คนที่แปลกที่สุดนั้น คือ คุณ


       คุณเดือน นันท์วดี แดงอรุณ จบจาก มหาวิทยาลัยศิลปากร คณะศึกษาศาสตร์ ปัจจุบันเป็น General Manager อยู่บริษัทที่ปรึกษาด้านส่งเสริมธรรมาภิบาล และการต่อต้านคอร์รัปชัน ก่อนหน้าที่จะทำเพจนั้นเธอเป็น Project Manager อยู่บริษัทด้านการศึกษาเป็นเว็บไซต์การศึกษาอันดับหนึ่งของประเทศไทย
       เมื่อวันหนึ่งมีผู้หญิงคนหนึ่งที่กล้าจะคิดกล้าที่จะเปลี่ยนกล้าที่จะแตกต่างกล้าที่จะออกมา สร้างสื่อในโลกออนไลน์ และบอกกับคนทุกคนว่าสิ่งที่พวกคุณใช้กันอยู่นั้นมันผิด! และคำคำ นั้นก็คือ 
คำลงท้ายเสียงของสุภาพสตรี "คะ ค่ะ นะคะ" นั้นเอง  เมื่อความผิดซ้ำซากจนเหนื่อยที่จะแก้ไข เธอจึงเลือกที่จะใช้ สื่อ Social ให้เป็นประโยชน์จนกลายเป็นเพจที่เป็นแรงจูงใจให้แฟนเพจใน เพจ คุณคะ "นะคะ" ไม่ต้องมีไม้เอกค่ะ  ของเธอ มีผู้คนสนใจกว่า 5 หมื่นไลค์ 

 
  เมื่อเพื่อนเรียกฉันว่า...
"ครูภาษาไทย"

 
       ย้อนกลับไปเมื่อ 3-4 ปีที่แล้ว เป็นช่วงเวลาที่ Facebook ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก เธอเริ่มใช้เวลาว่างที่มีในการเล่นเฟซบุ๊กเป็นช่วงเวลาเดียวกับที่เธอสังเกตได้ว่าเพื่อน ๆ ของเธอนั้นต่างใช้ภาษาผิดเพี้ยนกันไปหมด เพื่อนที่เรียนจบศึกษาศาสตร์มาด้วยกันจบครูมาด้วยกัน แต่กลับใช้ "คะ ค่ะ นะคะ" ผิด !!  เมื่อเธอเห็นว่ามันผิดแรก ๆ จึงใช้วิธีการเตือนเพื่อนปกติ เตือนว่ามันผิดนะเขียนผิดนะมันไม่ถูกต้องนะ แต่...เพื่อนก็ไม่เชื่อ ไม่สนใจแถมแซะกลับเธออีกว่า... 
"เป็นคุณครูภาษาไทยหรอ ?"

       เมื่อเพื่อนไม่เชื่อ และไม่ได้สนใจที่จะเปล่ี่ยนแปลง เธอจึงเปลี่ยนเลิกพูดเลิกเตือนเปลี่ยนเป็นการโพสต์ และแชร์ความรู้ในเรื่องนี้ มายังหน้าเฟซบุ๊กของเธอแทน แต่เพื่อนที่เธอคอยเตือนนั้นก็ไม่กดไลค์ หรือ แสดงความคิดเห็นแต่อย่างใด จนเธอสงสัยว่าคงอันฟอลโล่เฟซบุ๊กเธอไปแล้ว แต่ไม่ใช่เพียงเพื่อนของเธอเท่านั้นที่เขียนผิด...ยังมีเว็บไซต์ เพจ และสื่อ ต่าง ๆ อีกมากมายที่ยังเขียน "คะ ค่ะ นะคะ" ผิดอยู่ จะคอยไปนั่งคอมเมนต์บอกทีละเพจ หรือ ทีละคนก็คงเสียเวลาน่าดู เผลอ ๆ จะโดนด่ากลับมาเสียอีก เธอจึงตัดสินใจทำเพจขึ้น การทำเพจของเธอในครั้งนี้เพื่อ..."คอยบอกคนที่ชอบเขียนผิดในครั้งเดียว จบ !!"
ฉันจะกด Like คุณ  ถ้าคุณ ใช้ ผิด !!
       เมื่อเธอตั้งใจสร้างเพจเพื่อเป็นสื่อกลางในการบอกคนอื่น ๆ เรื่องการใช้คำแล้ว เพจนี้ก็ถือว่าเป็นตัวแทนของเธอเช่นกัน ตอนแรกเธอไม่เคยคิดว่าจะต้องมาให้ความรู้ผ่านเพจเลยแค่ตั้งใจว่า "ถ้าเธอเจอคนใช้ผิดเธอจะไปกดไลค์ และให้เขาเห็นชื่อเพจแทนเขาจะได้รู้ และเห็นว่า เขากำลังใช้ผิดอยู่นะเพียงเท่านั้น จึงนำคำว่า "คะ ค่ะ นะคะ" มาเรียงให้เป็นประโยคจนได้ชื่อเพจที่เธอถูกใจ"
 

"...คนจะกดไลค์เท่าไหร่ก็ได้  ขอแค่คนใช้ผิดน้อยลง..."

       เกือบ 5 ปีแล้วที่ได้สร้าง เพจ คุณคะ "นะคะ" ไม่ต้องมีไม้เอกค่ะ ขึ้นมา การทำเพจคืองานอดิเรกที่เธออยากทำ และตั้งใจที่จะทำขึ้น เธอไม่เคยสนใจว่าจะมีคนไลค์ หรือ สนใจในสิ่งที่เธอโพสต์มากมายแค่ไหน แรก ๆ ที่เธอสร้างเพจขึ้นมานั้นก็ไม่ได้มีใครมากดไลค์ หรือให้ความสำคัญสักเท่าไหร่ นาน ๆ จะมีคนมาไลค์สักทีนึง ช่วง 2 ปีที่ผ่านมาเธอเริ่มทำสื่อเองทำภาพประกอบความรู้ต่าง ๆ เอง ร่วมกับการโพสต์ภาพจากสื่ออื่น ๆ ที่ใช้ผิดมา คนก็เริ่มชอบเริ่มแชร์ออกไปเป็นจำนวนมากเริ่มให้ความสนใจทำให้ยอดไลค์เธอพุ่งขึ้นอย่างรวดเร็วจึงขึ้นเป็นหลักหมื่นในระยะเวลาเพียงไม่นาน เธอไม่เคยวางเป้าหมายว่าจะต้องอายุเท่าไหร่ อาชีพอะไร แต่ขอแค่เป็นคนที่สนใจที่จะเปลี่ยนไปพร้อม ๆ กับเพจของเธอสนใจในเพจของเธอ หรือเป็นใครก็ได้ที่ใช้คำผิดให้เขาได้รู้จักเพจของเธอ


 
"คนที่เขาใช้ผิดอยู่...เขาไม่เคยรู้ตัวหรอกว่า...
เขากำลังใช้คำว่า
"คะ ค่ะ นะคะ" ผิดอยู่"

 
       กลุ่มคนที่เขาใช้คำว่า "คะ ค่ะ นะคะ" ผิดอยู่นั้นส่วนมากเขาไม่รู้กันหรอกว่าเขากำลังใช้ผิดอยู่ เพราะเขาเข้าใจกันว่าคำที่เขาใช้อยู่นั้นมันถูกต้อง และจะทำให้เขาเกิดการรับรู้ใหม่นั้นเป็นธรรมดาที่เขาก็ต้องเกิดการต่อต้าน พอไปเตือนเขาก็จะรู้สึกอายไม่สนใจ และคำตอบที่ได้จากการเตือนนั้นก็คือ "มันเป็นเรื่องวิวัฒนาการของภาษา ภาษามันดิ้นได้" ซึ่งจริงๆ แล้วมันไม่ใช่เลยมันคนละเรื่องกัน พอเขาเริ่มมีความคิดแย่ ๆ และความรู้สึกแย่ ๆ กลับมา ปกติแล้วในเพจนั้นก็จะไม่มีการต่อต้านเรื่องนี้เท่าไหร่ ทุกคนต่างให้ความสำคัญ แต่ถ้าเป็นเพจอื่น ๆ มีคนเขียนผิด และถ้ามีคนไปคอมเมนต์ว่าเขาเขียนผิดก็จะมีการโต้เถียงกันเกิดขึ้น พอเกิดเหตุการณ์แบบนี้ก็จะมีคำถามกลับมาว่า...
 
ทำไม? เขาไม่เชื่อเรา
ทำไม? เขาถึงไม่อยากจะเปลี่ยน
ทำไมเขา? ถึงมีความคิดแบบนั้น

 
       เมื่อลองมานั่งคิดดูแล้วนั้น...สิ่งที่คอยเตือนคนอื่น ๆ อยู่นั้น มันคือ "หลักภาษาไทย" มันเป็นหลักภาษาที่ตายตัวอยู่แล้วมันไม่ใช่เรื่องที่จะต้องมานั่งจับผิดว่าใครเขียนผิด หรือเขียนถูก แต่มันสามารถบอกได้อย่างชัดเจนว่า...เขาเขียนผิดจริง ๆ ดังนั้นจึงเป็นสาเหตุที่ทำให้รู้สึกว่าจะต้องแคร์หรือสนใจใครในการที่เราคอยเตือนว่าสิ่งที่เขาได้เขียนอยู่นั้นมันผิดอย่างชัดเจน !!

แม้องค์กรใหญ่ ๆ ก็ใช้ไม่ถูกต้อง !!      
       ไม่ใช่เพียงแฟนเพจ หรือเพจต่าง ๆ เท่านั้นที่ใช้ "คะ ค่ะ นะคะ" ไม่ถูกต้อง ใช้ผิดใช้เพี้ยนไปจากเดิม ทุกครั้งที่มีการแชร์ หรือโพสต์คำผิดมาจากองค์กรนั้น ๆ สิ่งที่โพสต์ หรือแชร์มาจะเป็นการตั้งใจให้ทางองค์กรเหล่านั้นรู้ตัวว่า พวกเขานั้นกำลังใช้คำแบบผิด ๆ กันอยู่ เพราะทุกครั้งที่แชร์ หรือโพสต์จะมีการติดแฮชแท็กด้วยเสมอเพราะหากเราไปคอมเมนต์หรือ Inbox ไป ก็ไม่มีการตอบรับกลับมาอยู่ดีเราจึงใช้วิธีการแชร์มานั้นเอง หลังจากนั้นก็จะมี Feedback จากทางองค์กรกลับมา มาขอโทษบ้างแจ้งว่าจะปรับปรุงแก้ไข หรือตักเตือนสาขานั้น ๆ บ้าง
แต่จริงๆ แล้ว ไม่ได้ต้องการคำขอโทษแต่อย่างใดแต่ต้องการให้กลับไปแก้ไขให้ถูกต้อง และไม่เกิดขึ้นซ้ำ ๆ อีก

 
 

การทำ Page มันไม่ใช่จุดเปลี่ยนของเรา
แต่...มันเป็นจุดเปลี่ยนของ
"คนอื่น"
       จุดเริ่มต้นของการสร้างเพจ คือ การที่เห็นเพื่อน ๆ นั้นใช้ผิดกันบ่อย ๆ พอมาทำเพจนี้ได้มาแชร์ความรู้ต่าง ๆ ของเรื่องนี้ไปที่เฟซบุ๊กของตนเองเพื่อให้เพื่อน ๆ เห็นเพื่อน ๆ กลับเปลี่ยนแปลงตัวเองมาใช้กันอย่างถูกต้องเพียง 3 คนเท่านั้น จาก 10 กว่าคนที่เขียนผิด แต่ถือว่าก็เป็นผลดีที่ยังสามารถเห็นผลลัพธ์ในการเปลีี่ยนแปลงได้จากคนใกล้ตัว เพราะฉะนั้นคนที่เป็นแฟนเพจเรากว่า 5 หมื่นคนเขายังสนใจในการเปลี่ยนแปลงในครั้งนี้อย่างน้อยเราก็เชื่อว่า เพจ คุณคะ "นะคะ" ไม่ต้องมีไม้เอกค่ะ นั้นสามารถเปลี่ยนแปลงคนอื่น ๆ ได้มากกว่า 3 คนแน่นอน

 

"ขี้เกียจ" มากกว่า "ถอดใจ"
       ไม่เคยรู้สึกถอดใจกับการทำเรื่องนี้เลย แต่รู้สึกขี้เกียจมากกว่า ไม่ได้ขี้เกียจทำ แต่...ขี้เกียจพูด ขี้เกียจเตือนว่าทำไมเขายังผิดกันอยู่เหมือนเดิม ขี้เกียจแชร์รูปองค์กรบางองค์กรแล้วเพราะผิดแชร์ไปก็ไม่มีการแก้ไข แต่เมื่อคิดว่ายังมีคนอีก 5 หมื่นกว่าคนยังอยู่ในเพจเรายังช่วยเราเผยแพร่คำที่ถูกต้องออกไปให้คนที่เขายังเขียนผิดอยู่ได้รับรู้จึงเป็นเหตุที่ทำให้รู้สึกว่าไม่อยากถอดใจและตั้งใจจะทำไปเรื่อย ๆ




 
เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่อง "ธรรมดา"
แต่...เป็นเรื่องที่ทุกคนต้องให้ความ "สำคัญ"

       สิ่งที่คนในเพจให้ความสำคัญมากที่สุดคือ "อาชีพครู" ครูใช้ผิดกันเป็นจำนวนมาก ไม่จำเป็นต้องเพียงครูภาษาไทยเท่านั้นที่ไม่ควรเขียนผิดไม่ว่าครูจะสอนวิชาอะไรก็ตามก็ไม่สมควรเขียนผิด ครูเปรียบเสมือนต้นแบบของเด็ก ๆ เป็นตัวอย่างเป็นไอดอลของพวกเขา เด็กบางคนเห็นครูเขียนผิดแต่แม่เขียนถูกกลับมาเถียงแม่ว่าสิ่งที่เห็นครูเขียนนั้นมันถูก ในกรณีนี้เป็นเหตุการณ์ที่เคยเกิดขึ้นจริง มีการ Inbox เข้ามาขอคำปรึกษาค่อนข้างมากว่า..."จะทำอย่างไรกับคุณครูดี ?" เพราะลูก ๆ ต่างเชื่อครู เพราะเด็ก ๆ ถือว่าครูคือผู้มีความรู้ ฉะนั้นเลยรู้สึกว่าผู้มีอาชีพครูควรให้ความใส่ใจกับเรื่องนี้มากขึ้น ครูจะต้องเป็นตัวแทนเด็กรุ่นใหม่ ๆ ที่ทำให้เด็กใช้คำให้ถูกง่ายขึ้น
 
       อีกทั้งยุคนี้เป็นยุคที่โซเชียลมีเดียเข้าถึงกันได้ง่าย และ รวดเร็ว คนเริ่มไม่ค่อยหาความรู้ด้วยตัวเอง คนส่วนใหญ่จะเชื่อกับสิ่งที่เห็นเชื่อจากบุคคลที่น่าเชื่อถือ และเกิดคนที่เขียนผิดมีคำหน้านามว่า "ดร." คำ ๆ นั้นจะกลายเป็นคำที่ถูก เนื่องจากบุคคลนั้นเป็นบุคคลที่มีความรู้ยังมีอีกหลายคนนักที่พึ่งรู้ว่า "นะค่ะ" ที่มีไม้เอกนั้นเป็นคำที่ผิด !! เป็นเหตุจากที่เห็นคนอื่น ๆ ใช้กันเป็นจำนวนมากจึงทำให้เข้าใจกันแบบผิด ๆ กันว่าแบบนั้นมันถูกต้อง



       เพราะฉะนั้นอยากจะฝากไว้ว่า มันไม่ใช่เรื่องธรรมดาแล้วละ มันเป็นเรื่องที่มีผลกระทบค่อนข้างเยอะ นอกจากเขียนเล่น ๆ ในโลกออนไลน์คุยกันในแชทบ้างกลายเป็นติดออกมาใช้ในการทำงาน งานที่เป็นหน้าเป็นตาขององค์กรอยากจะให้เข้าใจว่า ที่สร้างเพจ เพจ คุณคะ "นะคะ" ไม่ต้องมีไม้เอกค่ะ ขึ้นมานั้นมาไม่ได้สร้างขึ้นมาเพื่อจับผิดใคร เสียดสีใคร หรืออยากทำให้ใครอับอายแต่อยากให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีขึ้นจริง ๆ การทำเพจอาจจะเป็นการแก้ปัญหาที่ไม่ถูกต้องก็ได้ แต่ ณ ตอนนี้ไม่รู้จะทำอย่างไรจึงขอใช้วิธีนี้เป็นจุดเริ่มต้นเพื่อการเปลี่ยนแปลงก่อนแล้วกัน



 
"ทำในสิ่งที่ชอบและถนัด และทำให้มันดีสักเรื่องหนึ่ง"
       เราอาจไม่เก่งเรื่องวิชาการแม้ว่าเราจะจบเอกภาษาไทยมา แต่เราก็ไม่ได้เก่งหรือรู้ศัพท์ภาษาไทยอย่างถูกต้องทุกคำแต่เราสามารถหาความรู้ได้ และแก้ไขได้ เพราะฉะนั้นดึงความถนัดสักอย่างหนึ่งจากตัวเราออกมา และทำมันออกมาให้ดีที่สุด สักวันมันจะต้องเกิดประโยชน์กับคนอื่น ๆ เป็นพันเป็นหมื่นคนอย่างแน่นอน
 

 

สัมภาษณ์ / เรียบเรียง : นุ๊ก
ขอขอบคุณ :  "คุณเดือน" เจ้าของเพจ คุณคะ "นะคะ" ไม่ต้องมีไม้เอกค่ะ

 
 
Created date : 21-12-2017
Updated date : 21-12-2017
Post by : Letter Planet Reporter
บทความคัดสรรค์ จากทีมงาน LetterPlanet.com
ติดตามแฟนเพจของพวกเราได้ที่ LetterPlanet

- Goto Top -
Lastest Update
 
Other Articles